خداى عز و جل بر هر يك از آنها واجب ساخته انجام دهد ، با ايمان كامل خداى عز و جل را ملاقات كند و او اهل بهشت است ، و كسى كه نسبت به برخى از آنها خيانت روا دارد ، يا از امر خداى عز و جل تجاوز نمايد ، با ايمان ناقص خداى عز و جل را ملاقات كند . عرضكردم : معنى نقصان و تماميت ايمان را فهميدم ، زيادى ايمان از چه راهست ؟ . فرمود : قول خداى عز و جل است : « و چون سوره‌ئى نازل شود ، يكى از آنها ( منافقين ) گويد : اين آيه ايمان كداميك از شما را زياد كرد ؟ اما كسانى كه ايمان دارند . آيه ايمانشان را زياد كند و شادمانى كنند ، اما كسانى كه بيمارى دل دارند ، پليدى روى پليديشان بيفزايد ، 125 سوره 9 » و فرمايد : « ما داستانشان را به حق براى تو گزارش ميدهيم : آنها جوانانى بودند كه بپروردگار خود ايمان آوردند و بر هدايتشان افزوديم ، 12 سوره 18 » اگر همه ايمان ( ايمان همه مردم ) يك نواخت و بىكم و زياد ميبود ، يكى را بر ديگرى فضيلتى نبود و نعمتهاى ايمانى خدا ( هدايتهاى مخصوصش ) برابر بود [ مردم در بهشت برابر بودند ] و مردم برابر ميشدند و ترجيح از ميان رفت ، ليكن بسبب تماميت ايمان ( كه تصديق قلبى و عمل بواجبات و ترك كباير است ) مؤمنين داخل بهشت شوند و بسبب زيادى ايمان ( كه انجام مستحبات و ترك مكروهات و تحصيل اخلاق حميده است ) درجات مؤمنين نزد خدا رو بفزونى گذارد : و بسبب نقصان ايمان كه كوتاهى در واجبات و فائض است ) كوتاهىكنندگان داخل دوزخ شوند . 2 - ابن هارون گويد : امام صادق عليه السّلام در باره اين آيه : « همانا گوش و چشم و دل ، همه اينها